March 24, 2020

घास | कविता | अमोल पाटील

या देशाच्या समृृध्दीचा
शिलेदार शेतकरी
रोज रोज रानामंदी
राबनारा कष्टकरी

प्रत्येकाच्या हाती येथे
त्याच्या कष्टाची भाकर
नित्य शेतात राबुनी
भरी जगाचे उदर

नसे आराम कष्टाला
नित्य नियमित श्रम
गोड मानुनिया घेतो
देहाचे आजारपण

हा राबतो म्हणूनिया
जग सुखे तृृृृप्त होते
जेव्हा उगवितो धान्य
तेव्हा जगाला लाभते

याची ही नि:स्वार्थ सेवा
स्मरणात रे रहावी
घास अन्नाचा खाताना
त्याची कष्टं आठवावी

- अमोल पाटील
(पूर्वप्रसिद्धी : कोकण मराठी साहित्य परिषद विरार शाखा द्वारा प्रकाशित 'मायमराठी' विशेषांक २०१७)