कवितेविण जग हे
शून्य होते शून्य आहे
प्रेम माया माणूसकी
सदा काव्यातूनी वाहे
डुले काव्यासंगे वृक्ष
वाहे काव्यासंगे नदी
लव लव निसर्गाची
सांगे काव्यमय नांदी
आदि काव्य अंत काव्य
देवादिकांच रे रूप
नित्य नवा रे आनंद
याच्या संगती अप्रूप
काय मागू आणिक
काव्य सान्निध्य लाभले
काव्यदृष्टीने या जगा
हळुवार मी पाहिले
तवा आलं माझ्या ध्यानी
काव्य ईश सर्वश्रेष्ठ
प्रतिभेच्या सान्निध्यात
झालासे रे प्रविष्ट
- अमोल पाटील
(सन २०१८ मध्ये प्रकाशित अमोल पाटील लिखित 'मुक्त श्वास' या काव्यसंग्रहातून..)
Nice poem
ReplyDeleteNice
ReplyDeleteसुंदर
ReplyDeleteNice poem sir
ReplyDeleteछान
ReplyDeleteSundar kavita 👌👍
ReplyDeleteअप्रतिम👌👌
ReplyDeleteKhup Chan sir
ReplyDeleteNice
ReplyDelete