शेती मैदाने डोंगर
प्राणी आणिक पाखरे
सुखे न्हाउनी निघती
पशु पक्षी संगे सारे
शेतकरी माझा दादा
पक्षी पाखरांचा साथी
काळ्या आईची लेकरे
अशी तयांची रे नाती
ऊन पाऊस पेलून
सोनं रानी उगविती
तोंडं लाख खावया
तेव्हा सोन्याला त्या येती
माझ्या दादाचं जगणं
श्रम कष्ठ रात दिस
मिरची भाकर ठेचा
हेच पक्वान्न वीस
तरी जगे आनंदानं
मनोमनी समाधान
बीज अंकुरुनी रोप
करी नव्याचं उत्थान
- अमोल पाटील
(सन २०१८ मध्ये प्रकाशित अमोल पाटील लिखित 'मुक्त श्वास' या काव्यसंग्रहातून...)
सुंदर कविता सर
ReplyDelete