गरिबा घरी जन्मलो
अशी भावना नसावी
गरिबाच्या पोरा तुझ्या
जिद्द उरात असावी
तुला जाणीव श्रमाची
आणि आस उद्याची
हेची तुझे रे सामर्थ्य
धग जग बदलण्याची
नको कोमेजू रे आत
उठ घेऊनिया बळ
दिव्य स्वप्न भर ऊरी
हो रे गरिबीचा काळ
भर तेज नजरेत
आणि बोलीत साखर
आठव रूप सूर्याचे
आणि चंद्रही प्रखर
विसरू नको ते क्षण
चटक्यात सोसलेले
हात धर आवळूनी
कर्तृत्वाने पोसलेले
© अमोल पाटील
(सन २०१८ मध्ये प्रकाशित अमोल पाटील लिखित 'मुक्तश्वास' या काव्यसंग्रहातून..)
No comments:
Post a Comment